Dichter van de droge naald

September 2017 verschijnt bij de Arbeiderspers mijn boek Dichter van de droge naald, het bizarre verhaal over het leven van de joodse beeldend kunstenaar Frank Lodeizen (1931-2013) die in de oorlog ontsnapt aan de dood, en zijn leven lang achtervolgd wordt door schuldgevoel en schaamte. Heeft hij de oorlog overleefd ten koste van zijn moeder? Had hij de plaats van zijn zusje moeten innemen? In de schaduw van zijn vrienden van de Cobrabeweging en de Vijftigers probeert de als talentvol beschouwde Lodeizen zijn weg te vinden. Bert Schierbeek, Hans Andreus, Remco Campert, Gerard den Brabander, Simon Vinkenoog, Lucebert en Simon Carmiggelt: hij drinkt met ze, tekent met ze, reist met ze.

Lodeizen:Lucebert expo FL 88 beeldrecht onbekend
Frank Lodeizen (rechts) samen met kunstenaar Lucebert. (Foto Ferry André de la Porte)

Frank Lodeizen is een begenadigd portrettekenaar en graficus (‘dichter van de droge naald’) en ontdekt dat hij met tekenen een eigen wereld kan scheppen, ver weg van de oorlog en zijn trauma’s, en het is dan ook de kunst die hem soms letterlijk wegsleept langs de rand van de afgrond.
Van de liefde heeft hij nooit genoeg, maar achter het schild van de onweerstaanbare vrouwenversierder en vrolijke levensgenieter, gaat een ontworteld en onzeker mens schuil, dat blijft zoeken naar zijn identiteit. Ook in zijn kunst is hij moeilijk te plaatsen: hij deint mee op de golven van de tijd, laat zich beïnvloeden door zijn onafhankelijke Cobravrienden, maar schildert ook grote abstracten en landschappen, verdiept zich in het batikken en maakt plastieken. Het Stedelijk Museum en talloze galeries tonen werk van Frank Lodeizen, maar grote roem blijft uit. De zoektocht in zijn persoonlijke leven weerspiegelt zich in zijn leven als kunstenaar. Een antwoord op zijn vragen vindt hij niet. Toch eindigt het leven van Frank Lodeizen in een overwinning.

Lees hier mijn laatste blog over Frank Lodeizen en het boek

Geef een reactie